Author Archives: ચેતના ભટ્ટ

દિવાળી

આજ દિવાળી, કાલ દિવાળી.. બોલ, કોની કેવી દિવાળી..? આપણે સાથે રહીશું કાયમ, છો ને હોય કે ના હોય દિવાળી. હું ઘી ને વાટ લાવું, તું પ્રેમે પ્રગટાવ દિવાળી હું રંગો થી ઘર સજાવું, તું રંગો થી પૂર દિવાળી.. આસોપાલવ – … Continue reading

Posted in અછાંદસ | Leave a comment

શું?????

તારી આજુબાજુ ફરતી, મારી નાની નાની આંખોનું શું? તારી પાસે આવી ભટકાઈને, ચૂર ચૂર થતી મારી લાગણીઓનું શું? તને સમજવાના પ્રયાસમાં, રોજ ગોથા ખાતી મારી સમજણનું શું? તારા આપેલા દર્દો પર……, મારાં અસંખ્ય આંસુઓની ખારાશનું શું?  

Posted in અછાંદસ | 1 Comment

અવઢવ

એ આવ્યા મળ્યા અને જતા રહ્યા.. હું બસ, જોતી રહી.. શૂન્ય મનસ્ક જાતને હું શોધતી રહી.. એ કેહ્શે કૈક.. અને, હું સાંભળતી રહીશ… એમના સ્મિતમાં જ એ ક્ષણને હું શોધતી રહી… કૈક છૂટ્યું.. કૈક રહી ગયું. મને કઈ સમજાય એ … Continue reading

Posted in Uncategorized | Leave a comment

વાય છે વાયરો .

વાય છે વાયરો ફરફરાટ ફૂંફાડા મારતો, એટલી જડપે આવે તારા સમાચાર તોહ…? થાંભલો પકડીને ઉભી છું હું તોહ.., ઉડે છે વાળ ને લૂગડાં ને…, ભેગો વંટોળમાં વચ્ચે ગોથા ખાતો મારા વિશ્વાસનો “વ” ઉડે છે વંટોળમાં લાગણીના તાનાવાના, એતો તોય કેમેય … Continue reading

Posted in અછાંદસ | Leave a comment

ભરતી-ઓટ

એક ઊંડા દરિયા જેવી હું.. અનંત ખાલીપો મારી અંદર.. ભરતી-ઓટ  તો આવે છે લાગણીઓની પણ, માત્ર કિનારાઓ પર..    

Posted in અછાંદસ | 1 Comment

“અનુભૂતિ”

“કાનોમાં પડતાં જ શબ્દો હૃદયમાં ઉતરી ગયા… લોહીમાં ભળી પડઘાં એના રોમ રોમ પથરાઈ ગયા..”

Posted in અછાંદસ | 2 Comments

તારું ને મારું મળવું..

તારું ને મારું મળવું.. આમ ખૂલ્લા આકાશની પાંખમાં, ને,ચૂમે તું મને અચાનક… જાણે ફુલ સ્પર્શી ઉડે ભમરો આકાશ માં.. ગુલાબી રંગોના આકાશ વચ્ચે, તારા રંગો નાં શેડમાં, જાણે હું ભૂલી પડી હોઉં.. આપણાં જ માર્ગમાં.

Posted in અછાંદસ, કાવ્ય | 1 Comment

સપનાની વાવ…!

કોરી કોરી આંખોમાં સપનાની વાવ, ભીની ભીની વાતોથી આમનાં છલકાવ.. અંતરના ઊંડાણમાં ખાલી છીપલાઓ નું ઘર, મોતી છે એમાં.. કહી આમનાં ભરમાવ.. વીત્યો જે સમય ભરી લે હથેળીમાં, રેતી કહી એને…આમનાં સરકાવ્… કોરી કોરી આંખોમાં સપનાની વાવ..

Posted in કાવ્ય | 4 Comments

મારી વહાલી….

સઘળે દૂર સુધી વ્યાપી છે તું, ભરચક ટોળામાં શામિલ છે તું, ક્યારેક નવરાશમાં તો, ક્યારેક વ્યસ્તતામાં ટપકી છે તું, કેહવા માટે તો ઘણા છે અહીંયા…પણ, સાથે મારી એકમાત્ર ઉભી છે તું. મારી વહાલી એકલતા…!

Posted in કાવ્ય | 1 Comment

પહેલી જુલાઈ…

એક બળબળતી બપોર,સાડા ત્રણ વાગ્યે… વિચાર ઉડી ને ગયો.. વરસાદી માહોલમાં.. જુલાઈ,પહેલી જુલાઈ સાંજે સાડા ચાર વાગ્યે.. કઈ છૂટી ના જાય તેમ ડીકકી ચેક કરી.. ધડામ કરી બંધ કરી, ફૂલ સ્પીડમાં ચાલતી સ્કુટી પર અચાનક બ્રેક…, જેમ તેમ સ્કુટી પાર્ક … Continue reading

Posted in અછાંદસ | 5 Comments